پر کن دوباره کیل مرا، ایّها العزیز!            دسـت من و نـگـاه شما، ایّها العزیز!

رو از من شکسته مگردان! که سال‌هاست            رو کرده‌ام به سمت شما، ایّها العزیز!

جان را گرفـته‌ام به سرِ دست و آمدم            از کـوره‌راه‌های بلا، ایّــها العـزیـز!

چـیزی که از بزرگی تو کم نمی‌شود            این کاسه را...فَاَوفِ لنا، ایّها العزیز!

ما، جان و مال‌باختگان را رها مکن            بگـذار بگـذرد شب ما، ایّهـا العزیز!

خالی‌تر از دو دست من این چشمِ خالی است            محـتاج یک نگـاه شما، ایّها العـزیز!